BM Genel Sekreteri Antonio Guterres, gelinen durumu ” Filistin, İsrail halkı ve tüm bölgenin kaderi açısından belirleyici bir an” olarak özetliyor.

Taraflar arasında, İsrailli rehineler ile Filistinli mahkumların serbest bırakılması ve bir ateşkes konusuda ortak zemin var gibi görünüyor. Sürecin nasıl işleyebileceğine dair karmaşık taslak anlaşmalar hazırlandı.

Neyin, ne zaman ve hangi sırayla olacağı noktasındaki ayrıntılara ilişkin bazı anlaşmazlıklar var. Örneğin İsrailli yetkililer, rehin kadın askerlerinin öngörülenden daha erken serbest bırakılması gerektiğini savunuyor.

İsrail tarafı ayrıca, ilk aşamada serbest bırakılacak 33 rehinenin hayatta olması gerektiği konusunda metnin netleştirilmesini istiyor. Hangi Filistinli mahkumların serbest bırakılacağı konusunda ‘veto’ hakkı tanınmamasını da endişe verici buluyor.

Bunlar müzakere yoluyla aşılabilecek başlıklar.

Ancak taraflar arasında, temel bir prensiple ilgili olarak aşılması daha güç bir anlaşmazlık noktası var ki bu da savaşın ne zaman biteceğine ilişkin.

Hamas’ın onayladığı taslak, “iki taraf arasındaki askeri operasyonların geçici olarak durdurulması” ifadesiyle açılıyor. Bu ifade üzerinde büyük bir sorun bulunmuyor.

İlk altı haftada (42 gün), karşılıklı serbest bırakmalar, İsrail askerlerinin belirli bölgelerden çekilmesi ve Gazzelilerin, geriye bir şey kaldıysa eğer evlerine geri dönmesi planlanıyor.

Sonra ikinci aşamaya geçiliyor. Taslak anlaşmada, bu aşamada “sürdürülebilir bir sükunet ortamına dönüş” ifadesi yer alıyor. ‘Sürdürülebilir sükunet’ için askeri operasyonların kalıcı bir şekilde sonlandırılması tanımı yapılıyor.

İsrail hükümetinin kabul edilemez dediği nokta burası.

İhtimaller neler?

Başbakan Binyamin Netanyahu yaptığı açıklamada, “İsrail, Hamas’ın Gazze Şeridi’nde şeytani yönetimini yeniden kurmasına izin vermeyecek. “Hamas’a, İsrail’i yok etme hedefiyle, askeri gücünü yeniden oluşturmasına izin verilmeyecek. İsrail vatandaşlarımızın güvenliğini ve ülkemizin geleceğini tehlikeye atacak bir teklifi kabul edemez” dedi.

Başka bir deyişle İsrail hükümeti, uzun vadede Hamas’la askeri mücadeleyi sürdürme hakkından vazgeçmek istemiyor.

Hamas ise tam tersine kalıcı bir ateşkes istiyor.

Bu noktada net olmayan ise, Katarlı, Mısırlı ve Amerikalı müzakerecilerin bir orta yol bulup bulamayacağı.

Bütün bunlar müzakere sürecinin bir parçası olabilir.

Böyle müzakerelerde karşı tarafa baskı yapmak için kamuoyu açıklamaları yapmak kullanılan bir yöntem.

Hamas’ın belirli bir ateşkes taslağını kabul ettiğini açıklaması, İsrail’i taviz vermeye ve onu müttefiklerinden ayırmaya çalışma girişimi olabilir.

İsrail’in Refah’ta bir askeri operasyona ilişkin açıklamaları da, Hamas’a şartlarını dayatma, daha iyi koşullar koparma girişimi olabilir.

Ancak olası bir ateşkesin kalıcı olup olmayacağı başlığı, kıvrak bir diplomatik dille bile içinden çıkılması güç bir konu.

İsrail, Kahire’ye bir heyet göndermeyi kabul etti. Ancak bu heyetin, anlaşmaya varma hedefiyle değil, “İsrail için kabul edilebilir bir anlaşma olasılığının koşullarını sonuna zorlamak için” gönderildiği kaydedildi.

Bu noktada birçok şey ABD hükümetinin kararına bağlı olacak.

Eğer Biden yönetimi, mevcut metnin arkasında durursa, Netanyahu, ana müttefiki ile her türlü uzlaşmaya karşı çıkan aşırı milliyetçi hükümet ortakları arasında bir seçim yapmak zorunda kalabilir.

Netanyahu, siyasi kariyerindeki birçok krizi zor kararları erteleyerek atlattı.

Ancak Biden, İsrail lideri Netanyahu’yu, kaçınmak isteyeceği bir seçime itme gücüne sahip.

HATAY – Depremin vurduğu Hatay’da altyapı sorunları nedeniyle evde internet kullanamayan vatandaşlar, bölgede sinyal alabilecek baz istasyonu da bulunmayınca ‘Alo’ kelimesine hasret kaldı. Köyün yüksek noktalarına çıkarak sinyal arayan vatandaşlar, yağışlı havalarda oldukça zorlanıyorlar.

Kahramanmaraş merkezli depremler sonrası Hatay’da internet alt yapısı büyük oranda zarar görmüştü. Antakya ilçe merkezine 20 kilometre mesafede bulunan yaklaşık bin 500 nüfuslu Yaylacık Mahallesi’nin internet altyapısı da depremden olumsuz etkilendi. Mahallede yaşayan vatandaşlar, bölgede sinyal alabilecek baz istasyonu da bulunmayınca cep telefonu ve internet üzerinden iletişim kurmakta güçlük çekmeye başladılar. Dünyanın 5G’ye geçtiği bu günlerde ‘Alo’ kelimesine ve görüntülü konuşmaya hasret kalan vatandaşlar, bölgeye baz istasyonu kurulmasını istiyorlar.

“Yıl 2024, burada ambulansı arayabileceğimiz nokta bize en az 1 kilometre”

Asrın felaketi sonrası evde internet kullanamadıklarını ifade eden Necdet Temiz, mahallenin yüksek noktalarında kısmi olarak hattın çektiğini belirterek, “Yıl 2024, şu anda bizim köyümüzde şebeke yok. Depremden sonra altyapı çöktüğünden dolayı evde şu anda internette kullanamıyoruz. Baz istasyonu olmadığından dolayı da haberleşemiyoruz. Köyde telefon belirli noktalarda çekiyor. Ben telefonla görüşmek için en azından 1 kilometre ya da 700 metre yükseğe çıkıp öyle konuşmam lazım. Köyün orta alanında caminin olduğu bölümde hat çekiyor, onun haricinde köyün birçok yerinde hat yok. Yıl 2024, burada ambulansı arayabileceğimiz nokta bize en az 1 kilometre” dedi.

İletişim kurmakta güçlük çektiklerini anlatan Yasin Sökmen, “Az önce kepçeyle de aradık maalesef şebekemiz yoktur. Bir ‘alo’ da yok, hiç haberleşme yok. Altyapı da gitti, hiçbir şekilde haberleşemiyoruz. Bir an önce önlemlerimizi alalım, hayat yerine gelsin” ifadelerini kullandı.

“Önce arada da olsa çekiyordu, depremden sonra daha da gitti”

Bölgede yaşanan iletişim sorunu için yetkililerden destek beklediklerini ifade eden Cengiz Yılmaz, “1999’dan bu yana cep telefonu kullanmaktayım, fakat şu an bizim köyümüzde normal telefonla görüşme yapamıyoruz. Sıkıntılı ya da acil bir durumumuz olduğunda köyün yüksek tepelerine ya da yolun dışına bir buçuk kilometre gittiğimiz yerler oluyor. Ancak orada az bir şekilde şebeke gidip geliyor. Yetkililerden bu sıkıntımızı bir an önce çözmelerini istiyoruz. Önce arada da olsa çekiyordu, depremden sonra daha da gitti” şeklinde konuştu.

“Hastamız evde can çekişirken biz telefonumuza şebeke arıyoruz”

Acil çağrı merkezini arayabilmek için 3 kilometreyi bulan yolu yürümek zorunda kaldıklarını ifade eden Osman Ok, “Hastamız olduğunda 112’yi bile arayacak durumumuz yok. 2-3 kilometre dışarıya gidiyoruz. Hastamız evde can çekişirken biz telefonumuza şebeke arıyoruz. Gelsinler burada telefonla konuşup, internete bağlanmayı denesinler, bize hak verirler. Burada çekip çekmediğini görsünler” dedi.

“Yağmurda zor oluyor ama başka çaremiz yok”

İl dışında yaşayan çocukları ile yağmur altında yüksek bir noktada görüşen Celal Demir, “Bizim yaşadığımız yerde telefon çekmiyor. Oradan buraya mecburen geliyoruz. Çocuklar Manisa’da, mecburen görüşmek zorunda kalıyoruz. Yağmurda zor oluyor ama başka çaremiz yok” ifadelerini kullandı.

Kahramanmaraş merkezli depremler sonrası Hatay’da internet alt yapısı büyük oranda zarar görmüştü. Antakya ilçe merkezine 20 kilometre mesafede bulunan yaklaşık bin 500 nüfuslu Yaylacık Mahallesi’nin internet altyapısı da depremden olumsuz etkilendi. Mahallede yaşayan vatandaşlar, bölgede sinyal alabilecek baz istasyonu da bulunmayınca cep telefonu ve internet üzerinden iletişim kurmakta güçlük çekmeye başladılar. Dünyanın 5G’ye geçtiği bu günlerde ‘Alo’ kelimesine ve görüntülü konuşmaya hasret kalan vatandaşlar, bölgeye baz istasyonu kurulmasını istiyorlar.

“Yıl 2024, burada ambulansı arayabileceğimiz nokta bize en az 1 kilometre”

Asrın felaketi sonrası evde internet kullanamadıklarını ifade eden Necdet Temiz, mahallenin yüksek noktalarında kısmi olarak hattın çektiğini belirterek, “Yıl 2024, şu anda bizim köyümüzde şebeke yok. Depremden sonra altyapı çöktüğünden dolayı evde şu anda internette kullanamıyoruz. Baz istasyonu olmadığından dolayı da haberleşemiyoruz. Köyde telefon belirli noktalarda çekiyor. Ben telefonla görüşmek için en azından 1 kilometre ya da 700 metre yükseğe çıkıp öyle konuşmam lazım. Köyün orta alanında caminin olduğu bölümde hat çekiyor, onun haricinde köyün birçok yerinde hat yok. Yıl 2024, burada ambulansı arayabileceğimiz nokta bize en az 1 kilometre” dedi.

İletişim kurmakta güçlük çektiklerini anlatan Yasin Sökmen, “Az önce kepçeyle de aradık maalesef şebekemiz yoktur. Bir ‘alo’ da yok, hiç haberleşme yok. Altyapı da gitti, hiçbir şekilde haberleşemiyoruz. Bir an önce önlemlerimizi alalım, hayat yerine gelsin” ifadelerini kullandı.

“Önce arada da olsa çekiyordu, depremden sonra daha da gitti”

Bölgede yaşanan iletişim sorunu için yetkililerden destek beklediklerini ifade eden Cengiz Yılmaz, “1999’dan bu yana cep telefonu kullanmaktayım, fakat şu an bizim köyümüzde normal telefonla görüşme yapamıyoruz. Sıkıntılı ya da acil bir durumumuz olduğunda köyün yüksek tepelerine ya da yolun dışına bir buçuk kilometre gittiğimiz yerler oluyor. Ancak orada az bir şekilde şebeke gidip geliyor. Yetkililerden bu sıkıntımızı bir an önce çözmelerini istiyoruz. Önce arada da olsa çekiyordu, depremden sonra daha da gitti” şeklinde konuştu.

“Hastamız evde can çekişirken biz telefonumuza şebeke arıyoruz”

Acil çağrı merkezini arayabilmek için 3 kilometreyi bulan yolu yürümek zorunda kaldıklarını ifade eden Osman Ok, “Hastamız olduğunda 112’yi bile arayacak durumumuz yok. 2-3 kilometre dışarıya gidiyoruz. Hastamız evde can çekişirken biz telefonumuza şebeke arıyoruz. Gelsinler burada telefonla konuşup, internete bağlanmayı denesinler, bize hak verirler. Burada çekip çekmediğini görsünler” dedi.

“Yağmurda zor oluyor ama başka çaremiz yok”

İl dışında yaşayan çocukları ile yağmur altında yüksek bir noktada görüşen Celal Demir, “Bizim yaşadığımız yerde telefon çekmiyor. Oradan buraya mecburen geliyoruz. Çocuklar Manisa’da, mecburen görüşmek zorunda kalıyoruz. Yağmurda zor oluyor ama başka çaremiz yok” ifadelerini kullandı. – HATAY